سلام به تک‌تک عزیزانی که من رو میشناختن مخصوصا بچه های شاهی؛ به همه‌ی شما که یه روزی کنار هم جمع شدیم و شاید همون موقع نمی‌دونستیم قراره این‌همه خاطره بسازیم...
راستش نمی‌دونم از کجا شروع کنم. نوشتن این پیام خیلی سخت‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم؛ چون قراره با آدم‌هایی خداحافظی کنم که بخش زیادی از روزهام رو باهاشون گذروندم. آدم‌هایی که شاید اولش فقط چندتا اسم توی بازی بودن، اما کم‌کم تبدیل شدن به بخشی از زندگی و خاطراتم.
امروز تصمیم گرفتم از این مسیر کنار بکشم و با همه شما خداحافظی کنم. شاید از بیرون تصمیم ساده‌ای به نظر بیاد، اما برای من یعنی فاصله گرفتن از جمعی از آدم‌ها که بودنشون برام ارزش زیادی داشت.
من فقط از یه بازی خداحافظی نمی‌کنم؛ دارم با شب‌هایی خداحافظی می‌کنم که کنار شما گذشت، با خنده‌هایی که با هم داشتیم و با رفاقتی که توی این مدت بینمون شکل گرفت.
رفقا، شاید خیلی وقت‌ها خودمون هم متوجه نبودیم، اما همین دورهمی‌های ساده، شوخی‌ها، کل‌کل‌ها، بحث‌ها و حتی اختلاف‌نظرهای کوچیک بودن که این دوران رو خاص می‌کردن.
شاید یه شب فقط برای سرگرمی وارد بازی می‌شدیم، اما چیزی که باعث می‌شد ساعت‌ها بمونیم، خود بازی نبود؛ آدم‌هایی بودن که اون طرف صفحه منتظرمون بودن.
آدم‌هایی که با دیدن آنلاین شدنشون خوشحال می‌شدیم، باهاشون می‌خندیدیم، گاهی حرص می‌خوردیم و گاهی اون‌قدر گرم حرف زدن می‌شدیم که یادمون می‌رفت اصلاً برای چی وارد بازی شده بودیم.
شاید خیلی از حرف‌ها، اتفاق‌ها و خاطره‌هایی که ساختیم برای بقیه اهمیت خاصی نداشته باشن؛ اما برای ما بخشی از روزهایی بودن که دیگه هیچ‌وقت دقیقاً به همون شکل تکرار نمی‌شن.
فکر می‌کنم ارزش واقعی این رفاقت هم همینه؛ اینکه یه روز به گذشته نگاه کنی و بفهمی بین تمام اتفاقات زندگی، دوره‌ای بوده که با یه عده آدم، لحظه‌های خوبی رو گذروندی.
رفقای عزیزم، تک‌تک شما یه جوری توی این خاطرات سهم دارید. شاید با بعضی‌هاتون بیشتر وقت گذرونده باشم و با بعضی‌ها کمتر حرف زده باشم، اما این چیزی از ارزش حضورتون کم نمی‌کنه.
از اونایی که همیشه توی جمع بودن تا کسایی که گاهی سر و کله‌شون پیدا می‌شد؛ از اونایی که با یه شوخی کل جمع رو می‌ترکوندن از خنده تا کسایی که حتی حضور ساکتشون هم بخشی از جمع بود. همه‌تون به شکلی بخشی از این دوران بودید و دوست ندارم با رفتنم این موضوع رو نادیده بگیرم.
ممنونم که بودید. ممنونم که توی این مدت کنار هم وقت گذروندیم. ممنونم برای تمام لحظه‌هایی که شاید اون موقع عادی به نظر می‌رسیدن، اما حالا می‌دونم می‌تونن تبدیل به خاطراتی بشن که آدم مدت‌ها بعد هم با یادآوریشون لبخند بزنه.
اگه یه وقت‌هایی رفتار بدی داشتم، حرفی زدم که ناراحتتون کرد یا ناخواسته باعث دلخوری کسی شدم، از صمیم قلب معذرت می‌خوام. هیچ‌کدوممون بی‌اشتباه نیستیم و دلم نمی‌خواد چیزی جز احترام و خاطرات خوب بین من و شما باقی بمونه.
اگه اختلافی داشتیم، بحثی کردیم یا یه زمانی از هم ناراحت شدیم، امیدوارم همه‌شون رو کنار بذاریم و چیزی که از این دوران برامون می‌مونه، خوبی‌های همدیگه باشه.
چون در نهایت، بازی‌ها تموم می‌شن، سرورها خلوت می‌شن، آدم‌ها مسیرهای متفاوتی رو انتخاب می‌کنن و خیلی از چیزهایی که یه روزی برامون مهم بودن، کم‌کم تبدیل به گذشته می‌شن. اما خاطره‌ای که از یه آدم توی ذهنمون می‌مونه، می‌تونه خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم دوام بیاره.
شاید از فردا دیگه اسمم رو توی لیست آنلاین‌ها نبینید. شاید دیگه توی چت و ویس کنار شما نباشم و مثل قبل از اتفاقات روزمره‌ی بکس خبر نداشته باشم. شاید کم‌کم هرکدوممون سرگرم زندگی خودمون بشیم و این روزها تبدیل به خاطراتی از گذشته بشن.
اما امیدوارم هیچ‌وقت ارزش رفاقتی رو که بینمون شکل گرفت فراموش نکنیم؛ چون ما فقط کنار هم بازی نکردیم، یه بخشی از روزهامون رو با هم گذروندیم و همین چیزیه که این خداحافظی رو سخت می‌کنه.
راستش بیشتر از خود بازی، دلم برای آدم‌هاش تنگ می‌شه؛ برای صداهای آشنایی که هر شب می‌شنیدم، برای شوخی‌هایی که فقط خودمون معنی‌شون رو می‌فهمیدیم و برای لحظه‌هایی که بدون هیچ برنامه‌ای دور هم جمع می‌شدیم و ساعت‌ها می‌گذشت.
شاید یه روز دوباره دلم بخواد برگردم، وارد سرور بشم و ببینم هنوز بعضی از شما آنلاینید؛ شاید هم دیگه هیچ‌وقت مثل قبل نشه. نمی‌دونم آینده چی پیش میاره، اما اینو می‌دونم که از آشنا شدن با شما پشیمون نیستم و بابت تمام لحظه‌هایی که کنار هم داشتیم، خوشحالم.
رفقا، ازتون می‌خوام مراقب خودتون باشید. هوای همدیگه رو داشته باشید، به هم احترام بذارید و نذارید دلخوری‌های کوچیک باعث بشن آدم‌هایی رو از دست بدید که یه روزی براتون ارزشمند بودن.
شاید الان همه‌چیز عادی به نظر برسه، اما یه روز ممکنه دلتون برای همین روزهای معمولی تنگ بشه؛ برای همین جمع، همین صداها و همین آدم‌هایی که امروز به حضورشون عادت کردید. قدر همدیگه رو بدونید؛ چون بعضی از قشنگ‌ترین دوران زندگی فقط یک بار اتفاق می‌افتن.
منم از اینجا به بعد باید مسیر خودم رو ادامه بدم؛ با خاطراتی که از شما دارم، با لحظه‌هایی که فراموش نمی‌کنم و با احترامی که برای تک‌تک اعضای این جمع قائلم.
نمی‌خوام رفتنم باعث ناراحتی کسی بشه یا فکر کنید چیزی از ارزش این رفاقت کم شده. گاهی آدم‌ها مجبور می‌شن از یه دوره از زندگیشون عبور کنن، حتی وقتی هنوز چیزهای زیادی هست که دوست دارن تجربه کنن. این بار هم برای من وقتشه که این فصل رو ببندم.
ممنونم از همه‌تون؛ از تک‌تک اعضای بکس، از رفیق‌هایی که کنارم بودن و از تمام کسایی که باعث شدن این دوران به یکی از خاطرات خاص من تبدیل بشه.
امیدوارم هر جا که هستید موفق باشید و زندگی براتون پر از اتفاق‌های خوب باشه. امیدوارم به هدف‌هاتون برسید، همیشه آدم‌های خوبی کنارتون داشته باشید و هیچ‌وقت دلیلی برای از دست دادن لبخندتون نداشته باشید.
و اگه یه روزی دوباره همدیگه رو دیدیم، امیدوارم بتونیم با لبخند به این روزها نگاه کنیم و از خاطراتی حرف بزنیم که یه زمانی تمام دنیای کوچیک ما بودن.
شاید دیگه کنار هم آنلاین نشیم، اما این دلیل نمی‌شه روزهایی رو که کنار هم بودیم فراموش کنیم. رفقای من، خداحافظی با شما آسون نیست؛ اما خوشحالم که این فرصت رو داشتم تا بخشی از این جمع باشم و با شما خاطره بسازم.
اگه یه روز دلتون برای این دوران تنگ شد، بدونید که منم یه گوشه از دنیا ممکنه به همین روزها فکر کنم و با خودم بگم:
«خوش گذشت، رفقا... واقعاً خوش گذشت.»
🥀 مراقب خودتون باشید، هوای همدیگه رو داشته باشید و هیچ‌وقت خاطرات خوبمون رو فراموش نکنید.